2 Aralık 2013 Pazartesi

Böyle yaşamak lazım...

Evimde misafir odası yok. Evin her yerinde eşim oğlum ve ben yaşıyoruz.
Misafir için ayırdığım yemek takımlarım, çakal kaşık takımlarım da yok.
En iyileriyle kendimiz yiyoruz. Misafir gelirse onlara da çıkarıyoruz bizimkilerin aynısından.
Biri evime geldiğinde evim dağınıksa panik de olmuyorum ben.
Evimi değil beni görmeye geliyor benim sevdiklerim, sevenlerim......

Bu yüzden ev dağıldı diye kızmam oğluma beraber dağıtıyor beraber topluyoruz.
Şimdiye kadar çıkmayan tek bir leke olmadı yaptığımız faaliyetlerde.
Hiç bir ev işi "anneee" diye seslenen oğlumdan daha önemli olmadı benim için.
Hiç bir zaman kızmadım büyükler sohbet ederken araya girip fikrini söyledi diye.
Dinlemeyen büyükleri ikaz ettim aksine "oğlum size bir şey söylüyor" diye.
Evimde mutluluktan daha fazla önemsediğim hiç bir şey yok benim.
Bu yüzden beni mutsuz etmeye çalışan insanların ne söyledikleriyle de ilgilenmiyorum.
Hayatıma kattığım insanları da böyle insanlardan seçmeye çalışıyorum.
Ailemin huzuru 3 numaralı komşumun evimle ya da oğlumla ilgili ne düşündüğünden çok daha önemli.
Bu kadar üzüp kasmayın kendinizi insanlar için.
Şu ne der bu ne der diye düşünmeyin, ev kirlenir, üzeri kirlenir diye engellemeyin çocuklarınızı ne olur.

GERİ GETİREMEYECEĞİNİZ TEK ŞEY ONLARIN BU YAŞLARI OLACAK..

(Alıntı)

2 yorum:

Begonvilli Ev dedi ki...

Doğru sözlere ne denir..Kim yazdı ise güzel yazmış ya da söylemiş. Ne var ki yürekten katılsam da her zaman uygulayamadığım durumlar. Başkaları ne der kaygısından çok, dağılıp kirlenenle baş edememe korkusu var bende. Elbette ev halkının huzur ve mutluluğu her şeyden önemli.

Gök Delindi Tasarım Yağıyor dedi ki...

okumak çok iyi geldi, çok güzel bir paylaşım :)