11 Ocak 2015 Pazar

Nereden Geldiğimizi Unutmayalım - Hidayet Türkoğlu




Merhaba arkadaşlar,


Bugün güneşli bir hava var burada ve ben evdeyim.Elimde kahvem yine ilginç yazılarla iç içeyim :)
Arada bir hayatın gerçeklerine kulak vermemiz ve kendimizi dengelememiz gerektiğine
inanıyorum.İşte beni etkileyen detaylardan biri:


Ünlü Basketbolcu Hidayet Türkoğlu eşiyle birlikte Eminönü’nde geziyordu. Önce akvaryumcuları dolaştılar. Kapalıçarşı, Yerebatan Sarnıcı, Ayasofya, Sultanahmet, ...Topkapı Sarayı, Gülhane Parkı, derken Yeni Camii'nin önüne kadar geldiler. Orada bağıra bağıra simit satan bir çocuk vardı. Basketbolcu birden durakladı...
Sonra simitçiye yaklaştı:
- Simidin kaça koç ?
- 300 Bin abi. Çıtır çıtır....
- Tezgahta kaç simit var ?
- 70-80 tane var herhalde...
- Hepsini alsam ne tutar ?
- Hemen hemen 24 milyon.
- Al sana 30 milyon...
Farz et ki hepsini aldım...
-Sağ ol abi... Sağ ol...
Basketbolcu üç onluk çıkartıp simitçinin önüne bıraktı. Eşi şaşkındı. Üç beş adım yürümüşlerdi ki eşine yaklaşıp fısıldadı.
- Hidayet sen deli misin ?
- Yooo...
- Peki yemediğimiz simitlerin parasını niye verdin ?
- Boş ver, sorma.
- Diyelim ki soruyorum.
Hem de ısrarla soruyorum.
- Öyleyse söyleyeyim.
- Lütfedersiniz beyefendi.
- Tablanın kenarı dikkatini çekti mi ?
- Hayır.
- Baksan görecektin. Tahtaya bir isim kazınmıştı.
- Nasıl bir isim ?
- Hidayet !
- Yoksa ?
- Evet...
O tezgah eskiden benimdi.

(Bu hikayeyi, Hidayet TV8'de katıldığı bir programda kendisi anlatmıştır.)


Sözün özü:Hayat mucizelerle doludur,ne zaman nerede olacağımız,hangi şartlar içinde olacağımız
belli olmaz.Asıl önemli olan,geldiğimiz yeri aslaaaa unutmamamızdır.


Mutlu geçecek yeni bir hafta diliyorum hepimiz için


Sevgilerimle


Minik

3 yorum:

Havva Peynirci dedi ki...

arkadaş,
sen nerden buluyorsun bu hikayeleri ya!
diken diken oldum okuyunca yani!
gerçek olmasa bile,bizi dürtüyorya,o da önemli!
teşekkürler miniciğim
sevgiler

Bir Terazi Kizi... dedi ki...

Gercekten cok ilgi cekici,tesekkürler...

Lily ~ dedi ki...

biliyordum ama tekrardan okumak da güzeldi, düşündürdü yeniden. kesinlikle haklısın, insan geldigi yeri unutmamalı.:)