26 Mart 2017 Pazar

Gel ...



Bu sabah farklı uyandım. Küçük bir çocuk misali neşeliydim. Aklıma geldin, fotoğrafını öpüp, sana "Günaydın" dedim. Bu yüzden günüm güzel geçti. Senden güç aldım yine. Varlığın ve hayatımda duruşun sayesinde oldu bu, eminim. Yaptığın espirileri hatırlayıp, anlatıp, gülüp eğlenmeye çalışıyorum. Yani eski bir şarkı sözü gibiyim "Uzaktan görenler mesut sanıyor" . 

Çok zor di mi sence de ? Seni böyle sensiz yaşamak zorunda olmak. Ama şu acımasız hayata inat, direnerek yaşamak. Kimse bilmez, anlamaz böyle sevmeyi. En yakınındakiler bile. Çünkü bilmez onlar sensizliği. Çünkü hiçbir zaman öğrenmediler seni kaybetmekten korkarak sevmeyi. Hep yanlarında oldun onların. Benim ise sayılı mutlu zamanlarım vardı seninle geçen.

Mevsim bahara dönüyor. Bilmem kaçıncı bahar. Benim için önemi yok bu baharların. Hani bir ömrün ikinci baharı varmış ya. Benim ömrümün ikinci baharı seninle geçsin. İnsanlardan uzak, doğa ile baş başa. Sen,ben,deniz...

Olmaz mı sence ? Ne zaman ne olacağı belli olmayan şu dünyada bunu istemek ve beklemek çok da sıra dışı değil gibi. Bazı mucizeler vardır bilirsin. Bir tanesini de bize bahşetse Rabbim. Ben yine dua eder ve seni beklerim.

Yine gel ...



Minik

1 yorum:

deeptone dedi ki...

ay belki duyar da gelir sesiniii :)