18 Eylül 2014 Perşembe

Pembe Çiçek



Ağlıyordum...
Dertlerin birikip,yine bardağın taştığı anlardan biriydi
Tek başıma loş sokakta yürürken bir çiçeğe gözüm ilişti
Koparıp aldım elime,üzüntüme eşlik etsin diye
Ona derdimi anlattım ,belki beni avutur ümidiyle
Çok açık pembeydi rengi,sevimliydi,imrenilesiydi
Ben anlattıkça o hep sustu,en yakın dostum misali
Yaka süsü gibi iliştirdim onu göğsüme,
Ona değer verdiğimi anlasın diye
Bütün gün durdu orada sessizce
Şimdi en sevdiğim kitabın arasında muhafaza ediyorum
Bana bir süreliğine de olsa mutluluk vermesinin ödülü olarak 
Yıllarca gözümde değerli kalsın diye

Minik