20 Ağustos 2017 Pazar

Bugün de böyle...




Bu sabah erken uyandım.
Uzun zaman olmuştu fotoğrafını öpüp, sana "günaydın" demeyeli.
Güçsüz ve sana herzamankinden daha çok ihtiyacım olduğu düşüncesi yoğunlaştı yüreğimde.
Ağladım, biraz rahatladım. Sonra fotoğrafını öptümmmm.
Anlık mutluluk yaşadım. Allah'tan fotoğrafların var. Senden birkaç şey var, seni hatırlatacak.
Onlarla avunmaya çalışıyorum. Hani demiştin ya "ben gidince beni özleyeceksin" çok özlüyorum.
Bu özlem benim çocuğum gibi. Zaman zaman besliyorum onu yokluğunla.
Yalnız olmayı tercih ediyorum genelde. Sahte şeylerden bıktım,tıpkı senin gibi.
Ayakta kalmaya çalışıyorum, belki bir gün dönersin de, hayalimi yaşatırsın diye.

Şimdilik bu kadar imkansızım, iyi bak kendine tamam mııııı?

I hope, see you later again